บทที่ 55 เดวิลน้อย

“มาริน มิรา วิ่งช้าๆ ก็ได้ลูก” ตรัยคุณรีบก้าวเท้าตามเหลนๆ กลัวจะพลัดตกบันไดกันไป

“วิ่งช้าก็ไม่เยียกวิ่งฉิคะ” คนเป็นเหลนตอบกลับโดยไม่ชะลอความเร็วลงเลยแม้แต่น้อย

“ค่อยๆ เดินกันก็ได้ค่ะ” เสียงของความห่วงใยจากยลดาที่ไม่ต่างจากสามี แต่ก็ไม่มีใครค่อยๆ เดินอย่างคนเป็นทวดบอก

“ตื่นกันแต่เช้าเลยครับ” อคิณทักท...